توسط: web admin در: دسامبر 19, 2016 در: نظر: 0

اینترنت اشیاء (IOT) گامی در جهت ایجاد همگرای میان ICT و اقتصاد در مقیاسی بسیار گسترده تر است. عبارت IOT به معنی برقراری اتصال میان تجهیزات و اشیاء از طریق شبکه اینترنتی است و سایر مفاهیمی که در این زمینه استفاده می شود عبارتند از IOE، اینترنت صنعتی و ارتباطات ماشین به ماشین (M2M). البته استفاده از مفهوم IOE روز به روز به عنوان عبارتی تعمیم یافته تر برای نشان دادن مفهوم اتصال تمام تجهیزات و اشیاء مورد قبول عموم قرار میگیرد، زیرا سنسورها و سیستم های فعال کننده متصل به اینترنت، نه تنها به اشیاء و تجهیزات متصل می شود بلکه بر سلامت، موقعیت مکانی و فعالیت های افراد و حیوانات، شرایط محیط زیست، کیفیت غذاها و غیره نیز کنترل دارد. ایده مربوط به ارتباط هوشمند میان اشیاء و تجهیزات، ایده جدیدی نیست و حتی قبل از پیدایش اینترنت (در حدود 45 سال پیش) مطرح بوده است.

برای تعریف مفهوم IOT  بهتر است که ابتدا به بررسی M2M بپردازیم. بنابر تعریف OECD عبارت M2M برای تجهیزاتی استفاده می شود که با استفاده ازشبکه های سیمی و بی سیم با یکدیگر در ارتباط هستند. آنها کامپیوتر نیستند و به گونه ای دیگر از اینترنت استفاده میکنند. ارتباطات M2M فقط یکی از الِمان های شهرهای هوشمند یا سیستم های روشنایی هوشمند هستند. زمانی که این برنامه های کاربردی با خدمات ابری و قابلیت تعاملی ترکیب می شوند به برنامه های هوشمند تبدیل می شوند. البته از سال 2011 مفهوم M2M برخی از معانی خود را از دست داده است و استفاده از عبارت IOT برای اشیاء و تجهیزاتی که به اینترنت متصل هستند متداول تر شده است.

 مفهوم IOT شامل الِمان های متعددی همانند خدمات ابری، بزرگ داده، ارتباطات ماشین به ماشین، سنسورها و سیستم های راه انداز میشود. همانطور که گفته شد، عبارت دقیق تر برای این مفهوم IOE است که البته استفاده از آن هنوز متداول نشده است.

توسعه و تكامل IoT تحت تأثير چهار روند اصلي در حوزه ICT مشتمل بر بزرگ‌داده، سيستم‌های ابري، ارتباطات M2M و سنسورها قرار گرفته است. ترکیب رايانش ابري و تجزيه و تحليل‌های مبتنی بر بزرگ‌داده، به ايجاد برنامه‌هاي كاربردي توسعه ‌يافته و يادگيري ماشيني منجر مي‌شود كه سطح جديدي از هوش مصنوعي را ايجاد مي‌كند.

از طرف دیگر، این ترکیب باعث توسعه بيشتر در روند يادگيري ماشيني و كنترل از راه دور مي‌شود. البته با وجود امکان كنترل از راه دور، همچنان به دخالت نيروي انساني نياز است، اما بیشتر عملكردهاي اجرايي اصلي توسط ماشين‌ها انجام مي‌شود و دخالت انساني به فعاليت‌هاي خاصی محدود مي‌شود.

از ترکیب سيستم‌ها و ماشين‌هاي با قابلیت كنترل از راه دور با سيستم يادگيري ماشيني، زمینه شکل‌گیری ماشین‌های خودکار و سیستم‌های هوشمند فراهم می‌شود که اصطلاحاً عبارت ماشين‌هاي روباتيك تداعی می‌شود.

 از طرف دیگر، ارتباط ميان سنسورها كه از طريق واحدهاي پردازش مركزي كنترل مي‌شوند نیز به ماشين‌ها امكان مي‌دهد تا از محیط پیرامون خود، اطلاعات و آگاهی خوبی داشته باشند. ادامه روند، زمینه ايجاد سيستم‌هاي راه‌انداز جديد با قابليت‌ها و عملكردهاي بيشتر را در پی خواهد داشت. در ننیجه، فعاليت از راه دور به روش‌هايي كه قبلا غير ممكن بود، در جاييكه اكثر فعاليت‌ها توسط ماشين‌ها انجام مي‌شود و تعامل انساني محدود است، امكان‌پذير می‌شود.  براي مثال، امروزه در استخراج معدن، يك نیروی اپراتوری از راه دور مي‌تواند فرآیندهای حمل و نقل سنگ معدن را به راحتی تحت کنترل و مدیریت قرار دهد.

Trackback URL: http://golicense.ir/blog-post/internet-of-things/trackback/